• برگزاری پنجمین جشنواره شعر نوج در سوادکوه شمالی
  • دانشجو مظهر بصیرت، غیرت و بیگانه‌ستیزی است/ جهش از ۶ هزار شرکت دانش‌بنیان به ۲۰ هزار در انتظار دانشجویان انقلابی
  • انتظار خرید آثار و حمایت برای افزایش انگیزه شاعران
  • داوطلبان بازوان‌ پر توان خانواده بزرگ‌ هلال‌احمر/ طرح کاروان سلامت در سوادکوه اجرا شد
  • برگزاری ششمین جشنواره قرآنی در سوادکوه
  • سایه کرونا بر ماهیت شیشه‌ای گردشگری مازندران/ رنگ رکود اقتصادی آبی می‌شود؟
  • مردم را درتصمیمات اقتصادی غافلگیر نمی‌کنیم/ دنبال رفع تحریمها هستیم
  • شایستگی، تعهد و تخصص ملاک انتخاب مدیران/ اگر کسی توان کار را ندارد، کنار بکشد
  • چالش پایداری در مدیریت منابع آب/سد فینیسک؛ منابع آبی کشور را تهدید می‌کند
  • خلأ مرجع قیمت‌گذاری برنج؛ دستاویزی برای جولان واسطه‌ها/بازار، تنظیم نیست!
  • امدادرسانی هلال احمر سوادکوه به ۶۳۸ نفر در ۸ ماه نخست امسال
  • آقای استاندار! انتظار از شما، رفتار انقلابی است/ در انتصابات، “صلح اول به از جنگ آخر” را لحاظ کنید
  • رونمایی و اکران تله فیلم «پای پرواز من» در مازندران
  • ممنوعیت مازوت‌سوزی؛ مطالبه‌ای روی زمین مانده!/گوگردزدایی؛ حداقل انتظار مردم و رسانه‌ها از مدیران نیروگاه نکا
  • تصاویر/ دومین یادواره «۲۳ شهید رسانه استان مازندران»
  • اصحاب رسانه امروز در خط مقدم نبرد با دشمن هستند
  • تجلیل از فعالان حوزه کتاب سوادکوه
  • اجرای هزار برنامه هفته بسیج در سوادکوه
  • بحران آب، سونامی رعدآسا/دولت و ملت تا دیرنشده چاره‌اندیشی کنند
  • افتتاح پایگاه مقاومت بسیج کارگری شرکت پیشرو معادن ذوب آهن سوادکوه
  • تخصیص ارز ۴۲۰۰ تومانی با ۳ کالای اساسی چه کرد/وقتی جهانگیری «سوپرمن» شد!
  • امیدواری به فراهم شدن زیرساخت تولید و اشتغال در سوادکوه
  • فرق بین حرف با عمل و پرگویی با بی‌ادعایی!/ افق تابناک در انتظار ملت مقاوم ایران
  • ثبت‌نام ۳۰ هزار متقاضی طرح مسکن ملی در مازندران
  • قهرمانی مقتدرانه مازندران در مسابقات شنا آب‌های آزاد کشور
  • خانواده، نقطه آغازین ایجاد عشق به کتابخوانی/علت عمده کتاب گریزی در جامعه چیست؟
  • آقای استاندار! منتظر اقدام انقلابی تان در بهبود وضعیت استان هستیم
  • مازندران با وجود ظرفیت‌های فراوان نباید بیکار داشته باشد
  • تصاویر/ پایان ۳۶ سال گمنامی آلاله خوشنام مازندرانی
  • تصاویر/ طبیعت پاییزی سوادکوه
  • ۱ تیر ۱۳۹۹؛ ساعت ۷:۵۰
    کد خبر: 2189
    بازدید: 0 views
    سرکوبی بی‌سابقه از بی‌سابقه‌ترین مدعیان دموکراسی!
    چهره کشتار و جنایت علیه بشریت، سیمای واقعی آمریکای صهیونیست‌زده
    آتش‌زدن پرچم آمریکا در جلوی کاخ سفید، واژگون کردن مجسمه‌های «کریستف کلمب» و «جرج واشنگتن»، معنای تظاهرات مردم آمریکا علیه نظام سیاسی این کشور را مشخص می‌کند و تداوم این تظاهرات علی‌رغم اقدامات شدید نیروهای نظامی و امنیتی بیانگر آن است که آمریکا با یک چالش بسیار عمیق و گسترده مواجه است.

    به گزارش پیام سوادکوه، شهر مینیاپولیس آمریکا نقطه آغاز قیام مردم آمریکا و کشورهای اروپایی است . شهری که مرکز تقابل پلیس و مردم معترض قرار گرفت، شاهد قتل دردناک یک سیاه‌پوست ۴۸ ساله از سوی مأموران پلیس بود. ویدئوهای منتشرشده و گواهی مردم نشان می‌دهد مقتول نه تنها تسلیم پلیس آمریکا شده بود، بلکه التماس کمک می‌کرد تا پلیسی که زانوی خود را به مدت هشت دقیقه بر گلوی او گذاشته بود و پلیس دیگر هم شاهد این شکنجه بود،‌ زانوی خود را بردارد، ولی پلیس این کار را نکرد تا فرد مظلومانه کشته شود.
    با انتشار ویدوی این خبر در فضای مجازی، اعتراضات ناشی از ظلم پیوسته به رنگین پوستان آمریکا آغاز شد و غده چرکین تبعیض نژادی در همه ایالت‌های آمریکا سر باز کرد و با آمدن مردم معترض به خیابان‌ها، پلیس آمریکا نیز با شدت و بی‌رحمی هرچه تمامتر با معترضانی که سعی داشته و دارند اعتراض مسالمت‌آمیز خود را به گوش مسئولان برسانند و اعتقاد دارند که اعتراض چند صد ساله‌شان تاکنون نتوانست مشکلی از آنان را حل کند؛ چراکه نژادپرستی در ذات نظام حکومتی و سیاسی آمریکا وجود دارد،  منجر به این شد که مردم ایالت‌های مختلف خواهان تجزیه و بدست آوردت امنیت و رهایی از سبعیت پلیس جنایتکار آمریکا شوند.

    فروریختن انفجاری ظلم‌های انباشته‌شده در آمریکا
    اعتراضات مردمی در روزهای اخیر به تمام ایالت‌های آمریکا کشیده شد و در شهرهای نیویورک، لس‌آنجلس و شیکاگو  و…مردم به خیابان‌ها آمدند و به نبود عدالت و رفتارهای نژادپرستانه اعتراض کردند. کنترل برخی از شهرها از جمله شهر مینیاپولیس تقریباً از دست پلیس خارج شد و بدستور ترامپ گارد ملی برای سرکوب قیام مردم وارد میدان شد. نکته جالب درباره شهرمینیاپولیس این است که ایالت مینه‌سوتا، که بزرگ‌ترین شهر آن مینیاپولیس است، از مناطقی است که مسائل نژادی در آن طی سال‌های گذشته کمتر به چشم می‌خورده است و سیاه‌پوستان درصد کمی‌از مردم این ایالت را تشکیل می‌دهند.

    این مسئله نشان می‌دهد مسائل نژادپرستی در آمریکا به‌شدت گسترش یافته است. طبق یک نظرسنجی انجام‌گرفته در سال ۲۰۰۹، ۸۰ درصد شهروندان سیاه‌پوست مسئله نژادپرستی را مشکل بزرگ زندگی خود می‌دانند، در حالی که در سال ۲۰۰۷ این عدد ۴۴ درصد بوده است.

    این موضوع فقط به مسائل تبعیض‌ نژادی محدود نیست، بلکه تبعیض در بهره‌مندی از خدمات بهداشتی و آموزشی را هم شامل می‌شود. در اپیدمی‌کرونا بیشترین آمار مرگ‌ومیر به سیاه‌پوستان مربوط بوده است، برای نمونه در شهر میلواکی که ۲۵ درصد جمعیت آن سیاه‌پوست هستند، ۴۵ درصد مبتلایان و۷۰ درصد جان‌باختگان را سیاه‌پوستان تشکیل می‌دهند. در شهر شیکاگو که ۳۰ درصد جمعیت سیاه‌پوست هستند، تعداد مبتلایان سیاه‌پوست شش برابر سفیدپوستان است و ۶۸ درصد قربانیان را سیاه‌پوستان در بر می‌گیرند.

    در مسائل اقتصادی و معیشتی هم وضع بر همین منوال است؛ نرخ بیکاری سیاه‌پوستان دو برابر سفیدپوستان گزارش شده است؛ همچنین سیاه‌پوستان از نظر متوسط درآمد نیز فاصله زیادی با سفیدپوستان دارند. در یک بررسی آماری، متوسط درآمد سیاه‌پوستان در سال ۱۹۸۴، ۵۷۸۱ دلار و درآمد سفیدپوستان به طور متوسط ۹۰۸۵۱ دلار بوده که این عدد در سال ۲۰۰۹، به‌ترتیب ۲۸۵۰۰ و ۲۶۵۰۰۰ دلار بوده است.

    ظاهر شدن باطن لجن‌زار تبعیض و ظلم نظام آمریکا
    تظاهرات مردم آمریکا علیه نظام سیاسی این کشور با جلوه‌های بی سابقه همراه است. آتش‌زدن پرچم آمریکا در جلوی کاخ سفید، واژگون کردن مجسمه‌های «کریستف کلمب» و «جرج واشنگتن»، معنای این تظاهرات را مشخص می‌کند و تداوم این تظاهرات علی‌رغم اقدامات شدید نیروهای نظامی و امنیتی بیانگر آن است که آمریکا با یک چالش بسیار عمیق و گسترده مواجه است همچنانکه خارج شدن شهر «سیاتل» از اداره پلیس از ناتوانی سیستم آمریکا از مهار این مسئله حکایت می‌نماید.

    مقام معظم رهبری در سالروز رحلت حضرت امام(ره) امسال در بخشی از سخنان خود به حوادث اخیر آمریکااشاره کرده و فرمودند: «آنچه امروز در شهر‌های آمریکا مشاهده می‌شود بروز یک واقعیاتی است که همیشه پنهان نگه داشته می‌شد، این‌ها چیز جدیدی نیست، بروز واقعیت‌ها است که آن لجن ته حوض می‌آید بالا و خودش را نشان می‌دهد.» بنابراین این قاب عکسی فانتزی برخلاف چهره فریبنده‌اش که در نگاه اول در آن همه‌چیز زیبا و ستودنی است، در لوای خود پر است از گژی و کاستی. بی‌عدالتی، نژادپرستی، ضعف در کنترل بحران، سرکوب معترضان و پایمال کردن حقوق بشر و. .. همه اتهاماتی است که سال‌ها دستاویز دولتمردان آمریکایی برای تهاجم، تهدید، دخالت و تحریم به حقوق سایر ملت‌ها بوده است؛ اما واقعیت‌های برملا شده امروز جامعه آمریکا انگشت اتهام را به‌سوی دولتمردان آمریکایی برگردانده است. به‌نظر می‌رسد تحولات امروز آمریکا پیشرانه‌ای خواهد بود که مسیر آینده جهان را دگرگون خواهد کرد. در این آینده، دیگر لیبرال دموکراسی پایان تاریخ نیست بلکه تاریخ امروز جهان پایانی خواهد بود بر رویای لیبرال دموکراسی.

    سوابقی که عین ذات نظام آمریکاست
    پلیس آمریکا طی همین دو دهه اخیر بارها به اقداماتی مشابه به آنچه در روز دوشنبه پنجم خرداد ماه جاری علیه جرج فلوید مرتکب شد، دست زده بود و هر بار هم با سطحی از اعتراضات مردمی مواجه گردید ولی آنچه در این ۲۰ روز شاهد بودیم از تفاوت‌های اساسی حکایت می‌کنند.

    در سال ۱۳۷۱ شاهد تظاهرات بزرگ مردمی در پی کتک خوردن «رادنی کینگ» بودیم. درسال ۱۳۸۹ پس از قتل «اوسکار گرانت» به دست پلیس تظاهراتی برگزار شد و البته پلیس قاتل تنها به دو سال حبس محکوم گردید. در سال ۱۳۹۱ پس از قتل یک نوجوان ۱۷ ساله سیاه‌پوست که مشغول خریدن شیرینی بود به دست پلیس فلوریدا شاهد موجی از اعتراضات مردمی بودیم.

    درسال ۱۳۹۳ پس از آنکه «دارن ویلسون» پلیس فرگوسن، «مایکل براون» نوجوان ۱۸ ساله سیاه‌پوست راکشت شاهد خشم مردمی بودیم و البته دستگاه قضایی پلیس قاتل را تبرئه کرد.

    در سال ۱۳۹۷ در ایالت فیلادلفیا یک جوان سیاه‌پوست با شلیک ۲۰ گلوله پلیس به قتل رسید و خبری از نحوه مواجهه قضایی با این جنایت منتشر نشد.

    در سال ۱۳۹۷ در «ال پاسو» پاتریک کروسیس سفیدپوست، ۲۰ نفر را کشت و ۴۶ نفر را زخمی کرد و سپس در بیانیه‌ای آن را خشم علیه نژاد غیرسفید اعلام کرد. بنابراین آنچه علیه فلوید توسط پلیس به اجرا گذشته شد، یک رویداد جدید و غیرمنتظره به حساب نمی‌آید و از این رو این سؤال پیش می‌آید، چرا این بار اقدام پلیس «مینیاپولیس» منجر به این سطح از اعتراضات گردید؟.

    وقتی تغییرات سیاسی آمریکا در بستر قانون کارساز نیست
    اگر وضع جامعه آمریکا را ملاحظه کنیم، «وضعیت انفجاری» آن را می‌بینیم. روی کارآمدن اوباما و سپس دونالد ترامپ در واقع علامت بالینی این وضعیت انفجاری بود. اوباما با شعار مخالفت با تبعیض نژادی و «تغییر» رأی مردم آمریکا را جمع کرد و البته یک کلاه‌گذار بود که قدمی در راه تغییر وضعیت برنداشت.

    مردم در سال ۱۳۸۷ به تغییر رأی داده بودند، بعد دونالد ترامپ با شعارهای ترجیح نژادی در سال ۱۳۹۶روی کارآمد و این وضع اخلاقی جامعه آمریکا و دو قطبی آن را نشان داد و برخلاف اوباما که گامی در تغییر وضع به نفع مردم آمریکا برنداشت ترامپ به نفع جنبش تبعیض نژادی گام‌های بزرگی برداشت و این موضوع شهروندان را در مقابل هم قرار داد وقتی ترامپ متن جامعه را اراذل و اوباش خطاب کرد و «سفیدها» را شریف خطاب کرد، شهروندان متوجه شدند که به جای شعار علیه تبعیض نژادی باید علیه نظامی که سیاست اعمالی‌اش تبعیض نژادی است وارد عمل شوند و از این رو آنان حتی علیه دونالد ترامپ شعار نمی‌دهند و کاری به او ندارند آنان سراغ کریستف کلمب و جرج واشنگتن رفته، پرچم آمریکا و نه علامت‌های حزبی را می‌سوزانند و گام‌هایی به سمت آزادسازی شهرها برداشته‌اند. تأثیر انتخاباتی این وضعیت معلوم است ولی ساده‌سازی مسئله است اگر آن را در حد تأثیرات آنی کاهش بدهیم واقعیت این است که «ایالات متحده» با چالش فروپاشی مواجه است.

    ندای سرکوب‌شده مارتین لوترکینگ

    مارتین لوترکینگ در ۲۸ آگوست ۱۹۶۳ در گردهمایی بزرگ طرفداران تساوی حقوق سیاه‌پوستان و سفیدپوستان در مقابل ۲۵۰۰۰۰ نفر در برابر بنای یادبود لینکلن در واشنگتن دیسی از آرزوهایش می‌گفت هرگز فکر نمی‌کرد که این آرزو نیم‌قرن دیگر هم به واقعیت نزدیک نخواهد شد. این کشیش جوان امیدوار بود که زمانی در آمریکا طبق مرام و آرمانش زندگی کند و تحقق مساوات و برابری ذاتی انسان‌ها را به چشم ببیند؛ آرزویی که هنوز با واقعیت امروز آمریکا فاصله زیادی دارد. واقعیت این است که ویترین غیرواقعی که آمریکا سال‌ها برای جهانیان از خود به نمایش گذاشته امروز در حال شکسته شدن است.

    فریاد ملت آمریکا که بشدت سرکوب می‌شود
    شاید در تاریخ معاصر جهان کمتر بتوان صحنه‌هایی از سرکوب اعتراض مردم را بمانند آنچه که امروز در آمریکا می‌گذرد را سراغ آورد.

    پلیس که باید حافظ مردم و تضمین‌کننده امنیت جامعه باشد، این روزها در ۵۰ ایالت آمریکا با سبعانه‌ترین شکل مردم را آماج وسائل ضدانسانی سرکوب قرار می‌دهد و در سایر کشورهای همپیمان با آمریکا همچون: فرانسه، انگلیس،…، نیز پلیس روی دیگر و واقعی دموکراسی و حقوق بشری خود را به نمایش گذارده است.

    و چرا سکوت مشکوک دستگاه دیپلماسی کشورمان
    در این موقعیت حساس جهانی، دستگاه دیپلماسی کشورمان باید با استفاده از روحیه انقلابی فریاد مظلومیت و خواسته‌های مشروع مردم آمریکا را در سازمان ملل و مجامع جهانی و در پیوند با کشورهای آزاد جهان بگوش جهانیان برساند که سکوت وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران خلاف رویه انقلابی و مظلوم‌گرایی نظام اسلامی است.

    انفعال کنونی و عدم برخورد فعال دستگاه دیپلماسی کشورمان با قیام عمومی مردم آمریکا و همراهی مردم اروپا با جنبش ضدظلم و ضدنژادپرستی، بهیچوجه قابل قول و توجیه نیست.



    مرجع : بلاغ

    بر چسب ها:
    

    نظر شما:

    1- گزینه های ستاره دار الزامی می باشند.
    2- ایمیل شما نمایش داده نمی شود.
    3- لطفا جهت دریافت پاسخ نظر خود حتما ایمیل خود را بصورت صحیح وارد نمائید.
    4- لطفا نظر خود را به صورت فارسي تايپ نماييد.
    5- نظري که حاوي هر گونه توهين باشد، انتشار داده نمي‌شود.
    نام *
    ایمیل *