• برگزاری پنجمین جشنواره شعر نوج در سوادکوه شمالی
  • دانشجو مظهر بصیرت، غیرت و بیگانه‌ستیزی است/ جهش از ۶ هزار شرکت دانش‌بنیان به ۲۰ هزار در انتظار دانشجویان انقلابی
  • انتظار خرید آثار و حمایت برای افزایش انگیزه شاعران
  • داوطلبان بازوان‌ پر توان خانواده بزرگ‌ هلال‌احمر/ طرح کاروان سلامت در سوادکوه اجرا شد
  • برگزاری ششمین جشنواره قرآنی در سوادکوه
  • سایه کرونا بر ماهیت شیشه‌ای گردشگری مازندران/ رنگ رکود اقتصادی آبی می‌شود؟
  • مردم را درتصمیمات اقتصادی غافلگیر نمی‌کنیم/ دنبال رفع تحریمها هستیم
  • شایستگی، تعهد و تخصص ملاک انتخاب مدیران/ اگر کسی توان کار را ندارد، کنار بکشد
  • چالش پایداری در مدیریت منابع آب/سد فینیسک؛ منابع آبی کشور را تهدید می‌کند
  • خلأ مرجع قیمت‌گذاری برنج؛ دستاویزی برای جولان واسطه‌ها/بازار، تنظیم نیست!
  • امدادرسانی هلال احمر سوادکوه به ۶۳۸ نفر در ۸ ماه نخست امسال
  • آقای استاندار! انتظار از شما، رفتار انقلابی است/ در انتصابات، “صلح اول به از جنگ آخر” را لحاظ کنید
  • رونمایی و اکران تله فیلم «پای پرواز من» در مازندران
  • ممنوعیت مازوت‌سوزی؛ مطالبه‌ای روی زمین مانده!/گوگردزدایی؛ حداقل انتظار مردم و رسانه‌ها از مدیران نیروگاه نکا
  • تصاویر/ دومین یادواره «۲۳ شهید رسانه استان مازندران»
  • اصحاب رسانه امروز در خط مقدم نبرد با دشمن هستند
  • تجلیل از فعالان حوزه کتاب سوادکوه
  • اجرای هزار برنامه هفته بسیج در سوادکوه
  • بحران آب، سونامی رعدآسا/دولت و ملت تا دیرنشده چاره‌اندیشی کنند
  • افتتاح پایگاه مقاومت بسیج کارگری شرکت پیشرو معادن ذوب آهن سوادکوه
  • تخصیص ارز ۴۲۰۰ تومانی با ۳ کالای اساسی چه کرد/وقتی جهانگیری «سوپرمن» شد!
  • امیدواری به فراهم شدن زیرساخت تولید و اشتغال در سوادکوه
  • فرق بین حرف با عمل و پرگویی با بی‌ادعایی!/ افق تابناک در انتظار ملت مقاوم ایران
  • ثبت‌نام ۳۰ هزار متقاضی طرح مسکن ملی در مازندران
  • قهرمانی مقتدرانه مازندران در مسابقات شنا آب‌های آزاد کشور
  • خانواده، نقطه آغازین ایجاد عشق به کتابخوانی/علت عمده کتاب گریزی در جامعه چیست؟
  • آقای استاندار! منتظر اقدام انقلابی تان در بهبود وضعیت استان هستیم
  • مازندران با وجود ظرفیت‌های فراوان نباید بیکار داشته باشد
  • تصاویر/ پایان ۳۶ سال گمنامی آلاله خوشنام مازندرانی
  • تصاویر/ طبیعت پاییزی سوادکوه
  • ۱۵ مرداد ۱۳۹۹؛ ساعت ۴:۱۹
    کد خبر: 2666
    بازدید: 0 views
    گزارشی ویژه از یک نرم افزار مخرب؛
    فاجعه‌ای به نام «لایکی»/ عریان‌نمایی کودکان ایرانی در سایه بی‌توجهی وزارت ارتباطات
    لایکی؛ اپلیکیشنی که در سایه عدم نظارت خانواده‌ها، فرزندان را به پستوی بی اخلاقی کشانده و مسیری به سوی ابتذال را برای آنها باز کرده است.

    به گزارش پیام سوادکوه؛لایکی یکی از اپلیکیشن‌هایی است که برای ساختن دابسمش، ویرایش و تنظیم فیلم به صورت حرفه‌ای از آن استفاده می‌شود.

    این ویرایشگر فیلم را می توان از گوگل پلی برای برنامه اندروید دانلود کرد و تاکنون بیش از ۵۰۰ میلیون نفر این اپلیکیشن را در دنیا دانلود کرده اند.

    برنامه «لایکی» برای نخستین بار با نام تجاری لایک آغاز به کار کرد، این اپلیکیشن حوزه فیلم که بعدها با استقبال کاربران به یک شبکه اجتماعی تبدیل شد در سال ۲۰۱۷ از سوی شرکت سازنده پیشین خود در سنگاپور در جهت فیلمبرداری با جلوه های ویژه و تسهیل ساخت فیلم های زیبا در لحظه ساخته شد.

    پلتفرم«لایکی» را به طور قطع می توان از قدرتمندترین نرم افزارها در حوزه ویرایش و تدوین فیلم دانست به طوری که امروزه کاربران بسیاری از سراسر دنیا در این نرم افزار حضور داشته و فعالیت می‌کنند.

    به طور کلی این اپلیکیشن دارای پنج بخش مجزا از هم است، بخش نخست آن جعبه دریافت و ارسال پیام‌های مخاطبان است، در این بخش کاربران می توانند با ارسال پیام به افراد حتی ناشناس و یا خارج از کشور با آنها ارتباط گرفته و روابط دوستی خود را برقرار کنند.

    یکی از نکات حائز اهمیت این نرم‌افزار، ارتباط گیری با افرادی است که در نزدیکی منزل کاربران زندگی می‌کنند، این اپلیکیشن با نمایش فاصله کیلومتری کاربران با یکدیگر سعی در  نشان دادن فیلم های منتشر شده از سوی آنها دارد، این شکل از نوع ارتباط می‌تواند منجر به دوستی‌هایی شود که افراد همدیگر را در یک محل می شناسند و این یکی از ابعاد خطرناک این نرم افزار باشد.

    یکی دیگر از بخش های این نرم افزار، بخش محبوب آن است، در این بخش فیلم های کاربرانی که توانسته اند لایک های بیشتری دریافت کنند در صدر نشان داده می شوند.

    لایوهای کاربران نیز یکی دیگر از بخش‌های این اپلیکیشن است که اغلب با سنین مختلف در لایوها حضور یافته و عموما مسائل غیر اخلاقی را مطرح می‌کنند.

    و بخش پایانی نیز بخش پروفایل یا ویرایش اطلاعات کاربران است که می تواند سطح دسترسی اطلاعاتی را نمایش دهد، در این بخش افراد می توانند نمایه مکانی خود را برای نمایش به دیگران فعال کنند،  امکانی که در هیچ کدام از نرم افزارهای ارتباطی تاکنون دیده نشده است.

    لایکی تهدیدی برای کودکان در سایه بی توجهی خانواده

    «لایکی»با آنکه در ماهیت شکلی خود بیشتر شبیه به اینستاگرام است اما حقیقتا کمی پا را فراتر نهاده و در سایه بی توجهی خانواده‌ها، حضور دختران و پسران آنها را به عنوان قربانی شبکه های اجتماعی جای داده است، فرزندانی که آینده سازان این کشورند.

     

    دختران و پسران در این نرم افزار که اغلب از خانواده‌های اقشار متوسط و یا پایین تر هستند، با افزایش فالورهای خود آگاهانه یا ناآگانه به دنبال شهرت در فضای حقیقتی و مجازی هستند تا بتوانند از این راه به نان و نوایی برسند.

     

    کودکان یکی از پایه های ثابت این اپلیکیشن سنگاپوری هستند، آنها اغلب بدون توجه به مسائل پیش روی جامعه و با عدم آگاهی در این شبکه اجتماعی حضور یافته و نقش آفرینی می کنند.

    این قشر از جامعه با تولید فیلم ها و رویدادهای روزمره خود که عموما در رقص و عرض اندام خلاصه می شود سعی در شناساندن خود به دیگران دارند؛ از طرفی  وجود چنین فضایی می تواند به گفته کارشناسان به “بلوغ زودرس کودکان” منجر شود، بلوغی که ناهنجاری های اجتماعی را به دنبال خواهد داشت و ورود کودک و نوجوان به مفاهیم جنسی را تسزیع می بخشد!

    گرفتار شدن برخی خانواده‌ها در دام لایکی

    در حقیقت امروزه خانواده با هر سطح از دغدغه ای، در تلاش است تا فرزند را به نوعی سرگرم کرده و بهترین راه را حضور فرزند در شبکه اجتماعی می داند، در این نوع از زندگی ماشینی، والدین هیچ گاه درک درستی از خواسته فرزندان خود نداشته و تنها اقدام به جمع آوری پول و رفع احتیاجات مادی کودکان می کنند، این دیدگاه موجب شده تا سیر عظیمی از کودکان در شبکه های اجتماعی مانند « لایکی» حضور یافته و نظارتی از سوی خانواده ها بر رفتار آنان وجود نداشته باشد. در برخی اوقات نیز خانواده ها در دامن این شبکه اجتماعی فیلم محور بیفتند و اقدام کودک خود را تأیید کنند.

     

    آزادی هر چه بیشتر در سایه سکوت مسئولان ارتباطات

    از اشکالات عمده این نرم افزار می توان به عدم خصوصی سازی حساب کاربری اشاره کرد؛ به این صورت که فیلم های منتشر شده از سوی کودکان هر منطقه در تمام دنیا  دیده می شود و حتی در برخی موارد منجر به سوء استفاده کاربران می شود.

    آزادی کودکان و نوجوانان در طرح مسایل جنسی، عقایدی و توهین به مقدسات دینی و آرمان‌های اسلامی یکی از محورهای مطرح شده در این اپلیکیشن مخرب و غیر اخلاقی است که به راحتی درباره موضوعات آن صحبت می‌شود. اغلب نوجوانان و حتی کودکان در این نرم افزار به دنبال دوستان مجازی و حقیقی “رل” هستند که این می تواند جز ابعاد خطرناک این نرم افزار باشد.

     

    از طرفی عدم نظارت پشتیبانی این اپلیکیشن بر محتوای مطرح شده نیز یکی از اشکالات سیستمی آن است، صاحبان فنی آن باید با فیتلر کلمات مرسوم ضداخلاقی، دست و پای سوداگران این نرم افرار را ببندند که تاکنون چنین نبوده است.

    فاجعه ای به نام سطح دسترسی آسان کودکان ایرانی به لایکی !

    از ایرادات این نرم افزار می توان به سطح دسترسی کودکان در ایران به آن اشاره کرد این در حالی است که در کشورهای اروپایی سن ورود به این نرم افزار ۱۶سال، در ایالت متحده آمریکا ۱۵ و کشور روسیه ۱۲سال است. با این حال بسیاری از کودکان در حالی از این نرم افزار استفاده می کنند که حتی سطوح اولیه آشنایی با شبکه های اجتماعی را نمی دانند و این منجر به باتلاقی برای خانواده ها می شود.

     

     

    پدوفیل یا کودک دوستی یکی از پدیده‌های یپش روی یک این پتلفرم است، پدوفیل اصطلاحی است که دباره بچه دوست‌ها به کار می برند، اصطلاحی که بر تمایل برخی افراد به کودکان زیر ۱۳ سال اطلاق می شود و اغلب متجاوزگران نیز تا ۵ سال با قربانی فاصله سنی دارند، روایتی که به طور قطع می تواند فعالیت کودکان در این پلتفرم را خطرناک توصیف کند.

    حمایت لایکی از زبان فارسی 

    این نرم افزار در مقایسه با دیگر شبکه های اجتماعی، پشتیبانی از زبان فارسی در وب سایت و اپلیکیشن خود است، کاربران می توانند به راحتی مشکلات خود را به زبان فارسی ارسال کنند. جای سوال این است که در شرایط تحریم های همه جانبه ایران از سوی رژیم آمریکا دسترسی کاربران ایرانی به چنین نرم افزاری با زبان فارسی چه توجیهی دارد؟

    خطرات این نرم افزار تا آنجا پیش رفته که دولت استرالیا برای نصب آن از سوی کودکان و نوجوانان هشداری را برای خانواده ها صادر کرده است.

    نظارت ضعیف وزارت ارتباطات بر شبکه های اجتماعی

    شاید الزام ورود به نرم افزار لایکی سن ۱۲ سال باشد اما با چرخی در این فضا خواهیم دید که حتی کودکان با سنین پایین‌تر در آن به وضوح دیده می شوند.

    با این حال با وجود خطراتی چون سوء استفاده جنسی از کودکان، ول انگاری فرهنگی و لجبازی و پایین‌ آمدن میزان تاب آوری کودکان در ناهنجاری‌ها، چرا وزارت ارتباطات به عنوان ناظر بر فعالیت بسترهای اینترنتی نمی تواند مقابل فعالیت بی شرمانه چنین نرم افزاری در کشور ما بایستد؟

    چرا ضابطه هایی که کشورهای دنیا برای محدود کردن این نرم افزار ایجاد کرده اند رنگ و بویی در کشور ما ندارد و اساسا فیلتری برای عبور چنین نرم افزارهایی در بستر وزارت ارتباطات وجود ندارد؟

    باید دید وزارت عظیم الجثه ارتباطات چه برخوردی با نرم افزار لایکی که بی بندو باری در میان کودکان و نوجوانان را ترویج می دهد خواهد داشت؟

    مهدی امیری پور



    مرجع : دانا

    بر چسب ها:
    

    نظر شما:

    1- گزینه های ستاره دار الزامی می باشند.
    2- ایمیل شما نمایش داده نمی شود.
    3- لطفا جهت دریافت پاسخ نظر خود حتما ایمیل خود را بصورت صحیح وارد نمائید.
    4- لطفا نظر خود را به صورت فارسي تايپ نماييد.
    5- نظري که حاوي هر گونه توهين باشد، انتشار داده نمي‌شود.
    نام *
    ایمیل *